niedziela, 8 listopada 2026



Białoruskie grupy hakerskie, proopozycyjne i proukraińskie, 7 listopada ogłosiły włamanie do Federalnej Służby Statystycznej Rosji (Rosstat) i ustaliły, że rosyjskie władze zarejestrowały co najmniej 440.982 zmarłych rosyjskich żołnierzy w okresie od lutego 2022 r. do końca sierpnia 2026 r. Grupy hakerów określiły, że Rosstat przypisał około 356.000 zgonów “operacjom wojennym”, a pozostałe zgony innym przyczynom związanym z wojną, w tym “operacjom wojskowym” i “aktom terrorystycznym”, przyczynom niejasno związanym z walką lub nieokreślonym bezpośrednio jako walka. Według doniesień Rosstat odnotował także niektóre zgony na okupowanej Ukrainie, które nie miały określonej przyczyny, a także zgony żołnierzy poza walką, w tym samobójstwa, wypadki drogowe i choroby. Hakerzy zauważyli, że liczba ta nie obejmuje rannych, zaginionych ani ofiar wśród zagranicznych najemników. Hakerzy oszacowali, że łączna liczba ofiar śmiertelnych w Rosji wynosi ponad 450.100, w tym 9.118 pracowników, którzy zginęli z nieokreślonych powodów poza okupowaną Ukrainą. ISW nie jest w stanie zweryfikować ustaleń grup hakerskich, ale doniesienia te są stosunkowo spójne ze wspólnym dochodzeniem rosyjskich źródeł opozycyjnych Mediazony i Meduzy, które niezależnie potwierdziły ponad 285.000 zgonów w Rosji i oszacowały ponad 350.000 zarejestrowanych zgonów w listopadzie 2026 r. (...) Rosyjscy urzędnicy próbowali także fałszywie przedstawić całkowitą liczbę zmarłych żołnierzy, rejestrując ich jako zaginionych w akcji (MIA). Według doniesień łączna liczba ofiar rosyjskich (zabitych lub ciężko rannych) w listopadzie 2026 r. wyniosła prawie 1,6 miliona, a siły rosyjskie odnotowały najwyższe miesięczne straty przez całą wojnę w październiku 2026 r.

understandingwar.org


Ale ładnie nam się to wszystko ułożyło — zacierają ręce w rządzącej koalicji. I przecierają oczy ze zdumienia, patrząc, jak Telewizja Republika handluje przed siedzibą Trybunału Konstytucyjnego zegarkami i biżuterią, a posłowie opozycji błaznują ze sceny, walcząc niby z "zamachem stanu".

— Na początku był trochę strach, bo Nawrocki nas zaskoczył, zawracając z wycieczki do Senegalu, ale w sumie dobrze wyszło, że wparował do Trybunału — mówi jeden z ministrów. Z całej tej akcji za rok w głowach wyborców zostaną tylko obrazki prezydenta, który taranuje kobietę.

Na kampanię wyborczą będą w sam raz. I nie tylko te.

Najpierw prezes Prawa i Sprawiedliwości zapozował do selfie z Grzegorzem Braunem, a przecież zarzekał się, że z politykiem prorosyjskiej Konfederacji Korony Polskiej mu nie po drodze. Po prostu poczuł się zobowiązany, to efekt kindersztuby.

— Sytuacja miała charakter fizyczny. Ja byłem przyciśnięty do tych przeszkód, które zostały tam ustawione. Nie wiem, dlaczego pan Braun stał po drugiej stronie, tam, gdzie policja, proponował, żeby tam przejść, ja odmówiłem, poprosił o wspólne zdjęcie i zrobił selfie. Ale jeśli pan ocenia moją minę jako zadowoloną, to dziękuję, bo z tego wynika, że mam ciągle zadowoloną minę — mówił prezes Kaczyński po pytaniach o wyjątkowo radosny wyraz twarzy w czasie spotkania z Braunem.

Jeszcze szczęśliwsi są politycy po przeciwnej stronie barykady.

— Great success. Great — śmieje się członek rządu. Zastrzega, że mówi wyłącznie o efekcie politycznym, a nie dywagacjach prawnych dotyczących decyzji sędziów i dalszych prac ­Trybunału.

Na zdjęcie prezesa z Braunem czekali w koalicji od bardzo dawna. Do tej pory nie było bowiem namacalnych dowodów na to, że PiS może trzymać sztamę z braunowcami, budować jakiś układ koalicyjny, a nawet chcieć z nimi rozmawiać. Przekaz z Nowogrodzkiej brzmiał bardzo wstrzemięźliwie, a pakt senacki z udziałem ludzi Brauna do niedawna był dla prezesa PiS nie do zaakceptowania. To zdjęcie zmienia narrację.

— A w połączeniu z wywodem Kaczyńskiego o Unii to jest po prostu polityczne złoto. Nie bardzo wiemy, jak prezesowi za to wszystko podziękować — śmieją się nasi rozmówcy z obozu ­rządzącego.

W czasie konferencji w Krynicy Kaczyński wygłosił godzinny wykład o tym, że Unia Europejska potrzebuje reformy. I wszystko poszłoby gładko, chociaż niespecjalnie porywająco, gdyby nie jeden fragment.

— Są w końcowych przepisach traktatu o Unii Europejskiej i o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przepisy mówiące o tym, na jakich zasadach państwo może wyjść z Unii Europejskiej. To wszystko zaczyna się od rokowań. Twarda metoda, ryzykowna, ale jest naprawdę tak bardzo źle, że warto zastosować i taką metodę, jeśliby te inne nie dały rezultatu — perorował prezes.

Donald Tusk od razu to chwycił do budowania w kampanii bardzo wyraźnej linii podziału na Polskę w sojuszu z Unią i Polskę kremlowską. Klocki trafiły na swoje miejsce. Są słowa prezesa o polexicie, jest jego zdjęcie z Braunem. Strach przed koalicją Brauna i Kaczyńskiego, którzy razem chcą wyprowadzić nas z Unii, jest niezwykle dla wyborców Tuska mobilizujący.

— Nikt nie będzie nas pytał o sto konkretów, żadnych obietnic nie będzie wypominał, bo mamy asa w rękawie. A nawet dwa: prezesa z Braunem — cieszy się nasz rozmówca z koalicji.

(...)

Piknik, jarmark, odpust, dożynki. Tylko dmuchańców brakuje i diabelskiego młyna przed siedzibą TK w Alei Szucha. Był za to Wujek Samo Zło przebrany za zomowca. I to dokładnie w dniu posiedzenia Sejmu, które mogło doprowadzić do konfrontacji z tuskową koalicją i stworzyć podwaliny pod mit zjednoczeniowy opozycji i wspólny start w kampanii wyborczej pod hasłem "walki z reżimem". Już ludzie Kaczyńskiego oczyma wyobraźni widzieli siebie stojących na sejmowej mównicy, oskarżających Tuska o zamach i zbrodnie przeciwko demokracji, a tu ich klubowy kolega Michał Wójcik w towarzystwie pracownika TV Republika pląsa po scenie i fałszując, wyśpiewuje za Krzysztofem Krawczykiem:

"Jak minął dzień, jak minął dzień dzisiejszy,
Jak minął dzień, czy warto się obejrzeć,
Czy z dala mu zawołać: żegnaj dniu! U-u!".


— Wie pani, co mi się ciśnie na usta? Wie pani? — prawie krzyczy na mnie poseł PiS. — Przecież to jest żenada. Tak spieprzyć taką historię to się w głowie nie mieści. Republika niech tam sobie wywija, ile chce, niech sprzedają, co chcą i po ile chcą, ale jak on mógł w ogóle wpaść na to, że to jest dobry pomysł.

Mógł, bo poseł Wójcik nigdy nie odmawia, jak ktoś prosi go o wykonanie Presleya albo Krawczyka.

— ŻE-NA-DA — sylabizuje z odrazą polityk PiS. — Krew w piach. Serio, odechciewa się wszystkiego. Człowiek lata pod ten Trybunał, marznie, a potem ten wyskakuje na scenę. Tusk nie musi nawet nic robić.

Politycy innych partii opozycyjnych też mają "ciary żenady" (Ewa Zajączkowska-Hernik z Konfederacji), mówią o tym "cyrk i jarmark" (Sławomir Mentzen) albo "dramat, opozycja z marzeń Donalda Tuska" (Paweł Jabłoński z Rozwoju Plus).

onet.pl\Newsweek


Interwencja zaczęła się od tego, że wyszliśmy z rodzinami z obiadu. [...] Usłyszeliśmy strzały, mój syn zwrócił uwagę, że ludzie upadają na ziemię. Podjęliśmy decyzję, żeby udać się na miejsce strzelaniny. Tak się znaleźliśmy tam. Oczywiście nie byliśmy jedyni, na miejscu była policja, w tym samym miejscu. To nie jest tak, że my tam odgrywaliśmy główną rolę - powiedział w rozmowie z mediami Michał Pędziwiatr, jeden z lekarzy, którzy pomagali rannym na miejscu zdarzenia.

Część policjantów to byli wyszkoleni ratownicy, samochody policyjne są wyposażone w apteczki. Dostaliśmy od policjantów pierwsze, podstawowe przyrządy - opisał. - Policjanci na początku zabezpieczali teren zdarzenia. Funkcjonariusze bardzo profesjonalnie podeszli. Było ich sporo, strach był, ale my działamy w pracy ze stresem - powiedział drugi lekarz, Mateusz Wierdak.

Było czterech poszkodowanych. Jak się później okazało, było to dwóch dwóch policjantów, zamachowiec i jeden z kierowców, który znalazł się na linii strzału - stwierdził pierwszy lekarz Michał Pędziwiatr. - Ten zamachowiec wyglądał jak antyterrorysta, jedną osobę z raną twarzy, natomiast nie widzieliśmy bandytów. [...] Zrobiliśmy to, co umieliśmy, uruchomiły się w nas wyuczone strategie. Trzeba spróbować zatamować krwawienie. Jeżeli mamy taką sytuację, trzeba zabezpieczyć przed wychłodzeniem. Jak udało nam się policjanta tego z raną urazową klatki. Na początku oceniliśmy te urazy, jak była apteczka, to zadziałaliśmy - powiedział drugi lekarz Mateusz Wierdak.

Pojawiły się głosy, że nie zrobiliśmy nic więcej, niż ratownicy. To prawda, zrobiliśmy mniej, niż zrobiliby ratownicy z karetki, ale problem był taki, że nie było tam karetki. [...] To myśmy się uparli, żeby dany pacjent pojechał do danego szpitala. [...] Wykorzystując znajomości, zadzwoniłem do szpitala, poinformowali, że otwierają blok operacyjny. Uparliśmy się jak osły, zaryzykuję stwierdzenie, że w żadnym szpitalu nie zaopatrzyliby tak dobrze tej osoby, jak w szpitalu Jana Pawła II w Krakowie - powiedział Michał Pędziwiatr.

Głównym bohaterem i osobą, której należą się podziękowania, jest ten policjant z rozległą raną klatki piersiowej, który obezwładnił zamachowca. Wykazał się szczególnym heroizmem. To głównie jego zasługa, że zakończył się ten ciąg nieszczęśliwych wydarzeń - powiedział drugi lekarz.

Cichymi bohaterami są wszyscy, którzy swój wolny czas poświęcili, pielęgniarki, lekarze. Liczba zespołów zabiegowych była wyższa niż liczba ofiar - powiedział pierwszy lekarz.

Lekarzem się jest, a nie bywa, niezależnie od czasu prawcy - dodał Michał Pędziwiatr, pytany o sprawę swojego udziału w pomocy poszkodowanym.

Przyjeżdżają tacy pacjenci od czasu do czasu, nie jest to pewnie tak często, jak w innych krajach, nie są to też sprawy tak medialne - powiedział lekarz Michał Pędziwiatr. - Gdyby Mateusz Wierdak nie opatrzył poszkodowanego, gdyby nie uciskał mu tej krwawiącej rany, nie upchał mu gazików do krwawiącej rany, to ten policjant nie doczekałby to przyjazdu karetki. To jest bohater - podkreślił.

onet.pl


Po dokładniej analizie materiałów filmowych obejmujących wymianę ognia między ciężko uzbrojonym napastnikiem a parą policjantów. Okazuje się, że strzał, który pierwszy trafił i powalił napastnika oddał policjant Artur Morański. Strzelec z długą bronią pierwszego trafił posterunkowego Jakuba Kulika i gdy ten upadł na ziemię po otrzymaniu trzech trafień, napastnik zmienił cel na posterunkowego Artura Morańskiego, w trakcie wymiany ognia obaj trafili się prawie równocześnie, po czym obaj upadli na ziemię. Raniony wcześniej policjant Jakub Kulik zebrał się w sobie i pomimo ran wstał, podszedł i oddał siedem strzałów całkowicie neutralizując terrorystę. W trakcie oddawania tych dobijających strzałów został uwieczniony a te nagranie z szybkością błyskawicy obiegło świat.

x.com/darekwiewiorka