Ale ładnie nam się to wszystko ułożyło — zacierają ręce w rządzącej koalicji. I przecierają oczy ze zdumienia, patrząc, jak Telewizja Republika handluje przed siedzibą Trybunału Konstytucyjnego zegarkami i biżuterią, a posłowie opozycji błaznują ze sceny, walcząc niby z "zamachem stanu".
— Na początku był trochę strach, bo Nawrocki nas zaskoczył, zawracając z wycieczki do Senegalu, ale w sumie dobrze wyszło, że wparował do Trybunału — mówi jeden z ministrów. Z całej tej akcji za rok w głowach wyborców zostaną tylko obrazki prezydenta, który taranuje kobietę.
Na kampanię wyborczą będą w sam raz. I nie tylko te.
Najpierw prezes Prawa i Sprawiedliwości zapozował do selfie z Grzegorzem Braunem, a przecież zarzekał się, że z politykiem prorosyjskiej Konfederacji Korony Polskiej mu nie po drodze. Po prostu poczuł się zobowiązany, to efekt kindersztuby.
— Sytuacja miała charakter fizyczny. Ja byłem przyciśnięty do tych przeszkód, które zostały tam ustawione. Nie wiem, dlaczego pan Braun stał po drugiej stronie, tam, gdzie policja, proponował, żeby tam przejść, ja odmówiłem, poprosił o wspólne zdjęcie i zrobił selfie. Ale jeśli pan ocenia moją minę jako zadowoloną, to dziękuję, bo z tego wynika, że mam ciągle zadowoloną minę — mówił prezes Kaczyński po pytaniach o wyjątkowo radosny wyraz twarzy w czasie spotkania z Braunem.
Jeszcze szczęśliwsi są politycy po przeciwnej stronie barykady.
— Great success. Great — śmieje się członek rządu. Zastrzega, że mówi wyłącznie o efekcie politycznym, a nie dywagacjach prawnych dotyczących decyzji sędziów i dalszych prac Trybunału.
Na zdjęcie prezesa z Braunem czekali w koalicji od bardzo dawna. Do tej pory nie było bowiem namacalnych dowodów na to, że PiS może trzymać sztamę z braunowcami, budować jakiś układ koalicyjny, a nawet chcieć z nimi rozmawiać. Przekaz z Nowogrodzkiej brzmiał bardzo wstrzemięźliwie, a pakt senacki z udziałem ludzi Brauna do niedawna był dla prezesa PiS nie do zaakceptowania. To zdjęcie zmienia narrację.
— A w połączeniu z wywodem Kaczyńskiego o Unii to jest po prostu polityczne złoto. Nie bardzo wiemy, jak prezesowi za to wszystko podziękować — śmieją się nasi rozmówcy z obozu rządzącego.
W czasie konferencji w Krynicy Kaczyński wygłosił godzinny wykład o tym, że Unia Europejska potrzebuje reformy. I wszystko poszłoby gładko, chociaż niespecjalnie porywająco, gdyby nie jeden fragment.
— Są w końcowych przepisach traktatu o Unii Europejskiej i o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przepisy mówiące o tym, na jakich zasadach państwo może wyjść z Unii Europejskiej. To wszystko zaczyna się od rokowań. Twarda metoda, ryzykowna, ale jest naprawdę tak bardzo źle, że warto zastosować i taką metodę, jeśliby te inne nie dały rezultatu — perorował prezes.
Donald Tusk od razu to chwycił do budowania w kampanii bardzo wyraźnej linii podziału na Polskę w sojuszu z Unią i Polskę kremlowską. Klocki trafiły na swoje miejsce. Są słowa prezesa o polexicie, jest jego zdjęcie z Braunem. Strach przed koalicją Brauna i Kaczyńskiego, którzy razem chcą wyprowadzić nas z Unii, jest niezwykle dla wyborców Tuska mobilizujący.
— Nikt nie będzie nas pytał o sto konkretów, żadnych obietnic nie będzie wypominał, bo mamy asa w rękawie. A nawet dwa: prezesa z Braunem — cieszy się nasz rozmówca z koalicji.
(...)
Piknik, jarmark, odpust, dożynki. Tylko dmuchańców brakuje i diabelskiego młyna przed siedzibą TK w Alei Szucha. Był za to Wujek Samo Zło przebrany za zomowca. I to dokładnie w dniu posiedzenia Sejmu, które mogło doprowadzić do konfrontacji z tuskową koalicją i stworzyć podwaliny pod mit zjednoczeniowy opozycji i wspólny start w kampanii wyborczej pod hasłem "walki z reżimem". Już ludzie Kaczyńskiego oczyma wyobraźni widzieli siebie stojących na sejmowej mównicy, oskarżających Tuska o zamach i zbrodnie przeciwko demokracji, a tu ich klubowy kolega Michał Wójcik w towarzystwie pracownika TV Republika pląsa po scenie i fałszując, wyśpiewuje za Krzysztofem Krawczykiem:
"Jak minął dzień, jak minął dzień dzisiejszy,
Jak minął dzień, czy warto się obejrzeć,
Czy z dala mu zawołać: żegnaj dniu! U-u!".
— Wie pani, co mi się ciśnie na usta? Wie pani? — prawie krzyczy na mnie poseł PiS. — Przecież to jest żenada. Tak spieprzyć taką historię to się w głowie nie mieści. Republika niech tam sobie wywija, ile chce, niech sprzedają, co chcą i po ile chcą, ale jak on mógł w ogóle wpaść na to, że to jest dobry pomysł.
Mógł, bo poseł Wójcik nigdy nie odmawia, jak ktoś prosi go o wykonanie Presleya albo Krawczyka.
— ŻE-NA-DA — sylabizuje z odrazą polityk PiS. — Krew w piach. Serio, odechciewa się wszystkiego. Człowiek lata pod ten Trybunał, marznie, a potem ten wyskakuje na scenę. Tusk nie musi nawet nic robić.
Politycy innych partii opozycyjnych też mają "ciary żenady" (Ewa Zajączkowska-Hernik z Konfederacji), mówią o tym "cyrk i jarmark" (Sławomir Mentzen) albo "dramat, opozycja z marzeń Donalda Tuska" (Paweł Jabłoński z Rozwoju Plus).
onet.pl\Newsweek